Zingeving in Crisis

Crisis is unavoidable. Perhaps it could be more accurately described as the meeting of two immense storm fronts, the squally vulnerable edge between what overwhelms human beings from the inside and what overpowers them from the outside.

(…)

The immense wave on the outside is the invitation to give that self up, to be borne off by the wave and renamed, revealed and re-ordered by the powerful flow.

(David Whyte)

the crack in the window

Crisis komt in ieders leven voorbij. Een persoonlijke crisis, een crisis in de relatie, een zakelijke crisis. We hebben met de Corona crisis wederom gemerkt hoe kwetsbaar we zijn als mens en maatschappij. En, hoeveel kracht er aangesproken wordt in mensen om de crisis te boven te komen.

Crisis vraagt om even pas op de plaats te maken, de vragen te vinden om een poosje mee te leven, en het vermogen om antwoorden tijdelijk uit te stellen: Wat vraagt om aandacht? Welke waarden zijn in het geding? Welk verlies is er te dragen?

Zingeving in crisis kan als een actief proces worden opgevat. Toch zou ik het ook om willen draaien: wat vraagt het leven van mij? Wat wordt zichtbaar in de organisatie en wat vraagt dit aan leiderschap? Eerlijk durven kijken is een kunst, en een waardevol proces.